Mystieke Verhoudingen

Drie lezingen uit het cursusjaar 2015-2016
Het getal in de Joodse mystieke overlevering is behalve kwantiteit ook een kwaliteit.
Getal als Taal kent een eigen grammatica, een eigen semantiek en al helemaal een eigen idioom.

Deel 1: Het Paleis van de Vijf

Het leven is een Mystieke Verhouding, een M/V, voor ieder mens, voor man en vrouw, m/v, gelijk. Ieder mens staat tegenover een wereld waarvan de diepste zin voor hem/haar verborgen is. Elk facet van die wereld deelt in dat Geheim, blijft een Mysterie, hoe herkenbaar en ‘gewoon’ die werkelijkheid misschien langzamerhand ook geworden is.
Het geldt óók voor je eigen persoon, je eigen ik … zo vertrouwd misschien, maar nog steeds een Mysterie van Zijn. Het zichzelf leren kennen als een gekend-zijn door de Onkenbare is de Mystieke Verhouding bij uitstek. Daar gaan deze lezingen over. Deze keer onder andere over het Paleis van de Vijf.
Vijf als mystiek getal, belangrijk element in de Naam van de Eeuwige Zelf, het tetragram 10-5-6-5.
5, meer dan 4 + 1 … 5 als essentie, als kwaliteit, de Heelheid van 4 en Eén … de Ene in mij. Mystieke Wetenschap die zich delen wil met iedereen die het horen wil.
 
Deel 2: Al het goede bestaat in Drieën

Drie is een kwaliteit van de Ene.
Wat werkelijk Eén is kan zich in deze wereld van de tweeheid alleen in drieën manifesteren. Er zijn slechts drie tikken, drie tellen in de tijd: heden, verleden en toekomst – is, was, zal zijn.
De Godsnaam, het onuitsprekelijke tetragram, vertelt dit in alle stilte. Tussen links en rechts, tussen boven en beneden, bevindt zich het midden. Daar staat de mens, hij zit niet, hij staat.
Waartoe staat hij daar? En voor Wie?
Dat heeft alles te maken met het getal 666, het getal van de tent van samenkomst. Daar staat de Eeuwige op hem te wachten, in de wolkenzuil.
Verstaan zij elkaar? Is er een gesprek? Ontzag?
Alles draait hier om dat getal 666, het getal van de mens, en om zijn ontmoeting met de Ene, een ontmoeting die alles verandert.
Hoe een mens tot zegen wordt, daar gaat het om.

 

Deel 3: Verbazing Op-wekkende Taal

De Bijbel is ooit op schrift gesteld, schriftelijk geworden. Het verhaal van mond tot mond, van hart tot hart, van Vader op Zoon, kreeg er een dimensie bij: een ‘vertekend’ beeld… dat wil zeggen: een beeld in tekens, schrift-tekens. God werd tekst… maar dat is heel vertekenend! De Levende werd aangelijnd, in lijntjes gegrafeerd… Kan dat eigenlijk wel?
Het kan, maar de Eeuwige vraagt dan wel ruimte, ruimte tussen de woorden, ruimte tussen de regels, ruimte in de Tekens zelf, ruimte van denken en interpreteren.
Het schrift waarin de Bijbel werd vast-gelegd zit vol met waarborgen om verstening en verstarring van de tekst te voorkomen… het is immers een Heilige Tekst.
Elk Teken is niet alleen een letter, maar een hele wereld van beeld, begrip en getal.
22 scheppingsprincipes, waarin zoveel meer te vinden is dan er oppervlakkig gezien staat.
Verhoudingen die in elke vertaling als eerste verdwijnen.
In dit deeltje gaan de Tekens weer dansen, tonen ze hun veelzijdigheid en de kansen die dat geeft om te horen en in te zien… en opgewekt te worden!
Laat je verrassen!